Donald Trump

Donald Trump mbajti një qëndrim të ashpër ndaj luftës me Iranin gjatë deklaratave të tij në Zyrën Ovale, ku hapi raundin e pyetjeve për gazetarët.

Presidenti amerikan përsëriti qëndrimin e ashpër që kishte ndjekur më parë përmes platformës Truth Social, duke pretenduar se Shtetet e Bashkuara nuk kanë nevojë për mbështetjen e aleatëve të tyre, ndërsa la përsëri të hapur mundësinë e tërheqjes së SHBA-së nga NATO.

"Ne nuk kemi nevojë për asnjë ndihmë ", tha ai, ndërsa kritikoi ashpër edhe NATO-n , të cilën e akuzoi se ka bërë zgjedhje të gabuara.

 "Mendoj se NATO po bën një gabim shumë budalla", tha ai, duke shtuar se prej kohësh ka pasur dyshime nëse Aleanca do të qëndronte pranë SHBA-së në një moment kritik. 

"Gjithmonë kam menduar nëse NATO do të ishte aty për ne. Ky është një provë e madhe, sepse nuk kemi nevojë për ta. Ata duhet të kishin qenë atje", shtoi ai.

Kur u pyet nëse do ta rishqyrtonte anëtarësimin e vendit të tij në Aleancë, ai la gjithçka të hapur, duke thënë: "Jam i zhgënjyer. Kemi shpenzuar shumë triliona dollarë gjatë viteve dhe kemi krijuar... deficite në ekonomitë tona. Nëse nuk na ndihmojnë, do ta mendojmë (për t'u larguar). Është diçka që do ta vendos vetë, unë punoj me njerëz të zgjuar dhe nuk kam nevojë për miratim nga Kongresi."

Donald Trump/ Joe Kent

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka reaguar pas dorëheqjes së ish-drejtorit të Qendrës Kombëtare të Antiterrorizmit, Joe Kent, duke e lidhur largimin e tij me qëndrimet e zyrtarit ndaj kërcënimit që paraqet Irani.

Trump u shpreh për mediat se, ndonëse e konsideronte Kent një “djalë të mirë”, ai kishte mangësi në çështjet e sigurisë kombëtare.

“Kur lexova deklaratën, kuptova se është mirë që ai është larguar, sepse tha se Irani nuk përbënte kërcënim”, deklaroi ish-presidenti.

Ai theksoi se vlerësimi i Iranit si jo kërcënim është i papranueshëm për një zyrtar që merret me sigurinë kombëtare. “Irani ishte një kërcënim, çdo vend e kuptoi se çfarë kërcënimi ishte Irani”, shtoi Trump, duke përsëritur qëndrimin e tij për një qasje më të fortë ndaj Teheranit.

Ish-presidenti theksoi se persona që mbajnë qëndrime të tilla nuk duhet të jenë pjesë e strukturave të sigurisë. “Kur dikush që punon me ne thotë se Irani nuk është kërcënim, ne nuk i duam ata njerëz”, shtoi ai.

Dorëheqja e Kent ndodh në një kohë të tensioneve të larta në Lindjen e Mesme, duke rikthyer debatet mbi sigurinë dhe vlerësimin e kërcënimeve në qendër të politikës amerikane./Versus.al

Drejtori i Qendrës Kombëtare të SHBA-së Kundër Terrorizmit , Joe Kent, ka paraqitur dorëheqjen e tij, duke përmendur mospajtimin e tij me luftën kundër Iranit dhe duke i bërë thirrje Presidentit Donald Trump të "ndryshojë kursin", sipas një letre që ai publikoi në platformën X.

Zyrtari më i lartë i administratës Trump për antiterrorizëm ka dhënë dorëheqjen nga pozicioni i tij, duke shprehur kundërshtimin e tij ndaj luftës kundër Iranit dhe duke i bërë thirrje presidentit të "rishqyrtojë kursin" e politikës amerikane.

Në një letër të postuar në X, drejtori i Qendrës Kombëtare Kundër Terrorizmit, Joe Kent, tha se Irani nuk përbënte një “ kërcënim të menjëhershëm” për Shtetet e Bashkuara dhe argumentoi se administrata Trump “e nisi këtë luftë nën presionin e Izraelit” dhe lobit të fuqishëm amerikan që e mbështet atë.

Kent, 45 vjeç, është një veteran i Forcave Speciale Amerikane dhe CIA-s . Gruaja e tij, Shannon Kent , një kriptologe e Marinës, u vra në një sulm vetëvrasës me bombë në Siri në vitin 2019.

Kent gjithashtu pretendoi se "zyrtarë të lartë izraelitë" dhe gazetarë amerikanë me ndikim përhapën "dezinformata" që e çuan Trumpin të minonte platformën e tij "Amerika e Para".

"Kjo jehonë u përdor për t'ju mashtruar që të besoni se Irani përbënte një kërcënim të menjëhershëm për Shtetet e Bashkuara", thuhej në letër. "Kjo ishte një gënjeshtër".

Shtëpia e Bardhë dhe Zyra e Drejtorit të Inteligjencës Kombëtare nuk iu përgjigjën menjëherë kërkesave për koment.

Demokratët e kishin kundërshtuar emërimin e tij, duke përmendur lidhjet e tij me figura të ekstremit të djathtë, përqafimin e tij të teorive të konspiracionit rreth ngjarjeve të 6 janarit në Capitol Hill dhe një përpjekje të supozuar për të ndikuar në një raport të inteligjencës mbi Venezuelën.

Qëndrimi i tij u konfirmua korrikun e kaluar me një votim prej 52 votash pro dhe 44 kundër.

Letra e dorëheqjes së Joe Kent:

Pas shumë mendimesh, kam vendosur të jap dorëheqjen nga pozicioni im si Drejtor i Qendrës Kombëtare Kundër Terrorizmit, që hyn në fuqi sot.

Nuk mundem, me ndërgjegje të pastër, të mbështes luftën e vazhdueshme kundër Iranit. Irani nuk përbënte asnjë kërcënim të menjëhershëm për vendin tonë dhe është e qartë se ne e filluam këtë luftë nën presionin e Izraelit dhe lobit të tij të fuqishëm amerikan.

Unë mbështes vlerat dhe politikat e jashtme për të cilat ju bëtë fushatë në vitet 2016, 2020 dhe 2024, dhe që i zbatuat në mandatin tuaj të parë.

Deri në qershor të vitit 2025, ju e kuptuat se luftërat në Lindjen e Mesme ishin një kurth që po i vidhte Amerikës jetët e çmuara të patriotëve tanë dhe po i shteronte kombit tonë pasurinë dhe prosperitetin.

Gjatë administratës suaj të parë, ju e kuptuat më mirë se çdo President modern se si të aplikonit me vendosmëri fuqinë ushtarake pa u zhytur në luftëra të pafundme.

Ju e demonstruat këtë me vrasjen e Qassem Soleimani dhe humbjen e ISIS-it.

Në fillim të kësaj administrate, zyrtarë të lartë izraelitë dhe anëtarë me ndikim të medias amerikane nisën një fushatë dezinformimi që minoi plotësisht platformën tuaj "Amerika e Para" dhe kultivoi ndjenja luftënxitëse që synonin inkurajimin e një lufte me Iranin.

Kjo "dhomë jehone" u përdor për t'ju mashtruar që të besoni se Irani përbënte një kërcënim të menjëhershëm për Shtetet e Bashkuara dhe se nëse vazhdonit me një sulm të drejtpërdrejtë, kishte një rrugë të qartë drejt një fitoreje të shpejtë.

Kjo ishte një gënjeshtër dhe është e njëjta taktikë që përdorën izraelitët për të na çuar në luftën katastrofike në Irak, e cila i kushtoi vendit tonë jetën e mijëra burrave dhe grave tona më të mira. Nuk mund ta bëjmë përsëri këtë gabim.

Si një veteran me 11 turne dhe bashkëshorti i një Ylli të Artë që humbi gruan e dashur, Shannon, në një luftë të organizuar nga Izraeli, nuk mund ta mbështes dërgimin e brezit të ardhshëm për të luftuar dhe për të vdekur në një luftë që nuk i shërben asnjë dobi popullit amerikan dhe as nuk justifikon koston në jetë njerëzore.

Lutem që ju të merrni në konsideratë atë që po bëjmë në Iran dhe për kë po e bëjmë këtë. Koha për veprim vendimtar është tani. Ju mund të ndryshoni kursin dhe të hartoni një kurs të ri për kombin tonë, ose mund të na lejoni të rrëshqasim më tej në rënie dhe kaos. Ju i keni letrat në dorë.

Ka qenë një nder të shërbej në administratën tuaj dhe t'i shërbej kombit tonë të madh.

Një nga figurat më me ndikim dhe të moderuara në establishmentin iranian, Ali Larijani , u vra në një sulm ajror të hënën në mbrëmje, sipas asaj që u njoftua si nga Ministri Izraelit i Mbrojtjes, Israel Katz, ashtu edhe nga ushtria izraelite.

Teherani, nga ana e tij, nuk ka njoftuar asgjë që atëherë dhe e vetmja gjë që është publikuar është një mesazh i shkruar me dorë nga vetë Larijani për funeralet e marinarëve iranianë të cisternës Dena , e cila u godit nga një nëndetëse amerikane në brigjet e Sri Lankës në ditët e para të luftës.

Duke ruajtur marrëdhënie të ngushta me Ali Khamenein , ai u rikthye në Këshillin e Sigurisë Kombëtare në gusht 2025, pasi kishte luajtur një rol vendimtar në zhvillimet e rëndësishme politike për vendin e tij.

I njohur për dekada si një figurë e moderuar dhe pragmatike brenda establishmentit iranian, Larijani ka shërbyer si sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare , duke ndihmuar në formësimin e strategjisë së vendit gjatë konfliktit Iran-SHBA-Izrael.

I lindur në vitin 1958 në Najaf të Irakut, në një familje të pasur me origjinë Amol, Larijani i përkiste një dinastie të fuqishme politike, e cila u përshkrua nga revista Time si "Kennedy e Iranit".

Babai i tij ishte një dijetar i shquar fetar dhe në moshën 20 vjeç u martua me Farideh Motahari, vajzën e një bashkëpunëtori të ngushtë të themeluesit të Republikës Islamike, Ruhollah Khomeini.

Ndryshe nga shumë kolegë të tij, ai kishte një sfond akademik laik, pasi kishte studiuar matematikë dhe shkenca kompjuterike përpara se të përfundonte një doktoraturë në filozofinë perëndimore me fokus në Immanuel Kant.

Pas Revolucionit Islamik të vitit 1979, ai u bashkua me Korpusin e Gardës Revolucionare (IRGC) , përpara se të kalonte në pozicione qeveritare, duke përfshirë Ministrinë e Kulturës dhe më pas menaxhimin e IRIB-it shtetëror.

Në vitin 2005, ai u bë sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare dhe kryenegociatori bërthamor i Iranit, një pozicion që e la në vitin 2007.

Në vitin 2008, ai u zgjodh në parlamentin iranian dhe shërbeu si kryetar i parlamentit për tre mandate radhazi, duke luajtur një rol kyç në miratimin e marrëveshjes bërthamore të vitit 2015.

Në gusht 2025, Larijani u rikthye në postin e sekretarit të Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare, duke u rishfaqur si një figurë qendrore në udhëheqjen e Iranit.

Larijani kishte luajtur gjithashtu një rol kyç diplomatik para luftës, së bashku me Ministrin e Jashtëm iranian Abbas Araghchi, në përpjekjen për të bindur shtetet e Gjirit që të parandalonin një sulm ndaj Iranit, pasi kishte vizituar Muscatin, kryeqytetin e Omanit, për t'u takuar me ndërmjetësuesit në bisedime.

Sipas analistëve, megjithëse ai konsiderohej pragmatist dhe jo një i linjës së ashpër ideologjike, ai mbeti i përkushtuar për të ruajtur Republikën Islamike si sistem politik i Iranit. Që nga fillimi i konfliktit, Larijani kishte kritikuar vazhdimisht Presidentin e SHBA-së Donald Trump (madje drejtpërdrejt nga rrugët e Teheranit) dhe thuhet se ka luajtur një rol kyç në formësimin e strategjisë së luftës së Iranit.

"Ndryshe nga Shtetet e Bashkuara, Irani është përgatitur për një luftë të gjatë ", tha ai në një postim në platformën X menjëherë pas fillimit të konfliktit.

Çfarë do të thotë neutralizimi i Larijanit për luftën dhe Iranin?

Vrasja e udhëheqësit de facto të Iranit, Ali Larijani , e cila u konfirmua të martën në mëngjes (17/3) nga qeveria izraelite dhe Forcat Mbrojtëse të Izraelit (IDF), është sulmi më i rëndësishëm i synuar nga ushtria izraelite për të eliminuar një zyrtar të lartë që nga goditja që rezultoi në vdekjen e Ajatollah Ali Khamenei , në fillim të operacionit kundër Iranit.

Pas vdekjes së Khamenei-t dhe para se djali i tij,  Mojtaba Khamenei , të emërohej udhëheqësi i ri suprem, emri i 67-vjeçarit Larijani  u luajt midis kandidatëve kryesorë për të marrë përsipër frenat e vendit.

Pas zgjedhjes së Mojtaba-s dhe bazuar në vlerësimet për plagosjen e tij të rëndë, Larijani, i cili mbante marrëdhënie shumë të ngushta me Atë Khamenei-n si një zyrtar i lartë i sigurisë, në thelb kishte marrë një rol qendror në menaxhimin e pushtetit .

Vrasja e tij pritet të ndërlikojë kontaktet dhe negociatat me figura në udhëheqjen politike të Iranit , pasi ai më parë kishte qenë negociatori kryesor i Teheranit për programin bërthamor .

Sulmi kundër tij ndodhi katër ditë pas paraqitjes së tij publike në një tubim në Teheran, ku ai e kishte kritikuar ashpër Donald Trumpin në transmetim të drejtpërdrejtë.

Kreu i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare të Iranit vazhdoi sulmet e tij kundër presidentit amerikan me një seri postimesh në platformën X, duke adoptuar retorikë veçanërisht agresive.

" Trump thotë se kërkon një fitore të shpejtë . Fillimi i një lufte është i lehtë, por nuk mund të fitohet me disa cicërima . Ne nuk do të tërhiqemi derisa t'ju bëjmë të pendoheni për këtë gabim të rëndë", shkroi ai.

Megjithatë, eliminimi i Larijani pas atij të Khameneit nuk nënkupton rënien e regjimit , të paktën në afat të shkurtër.

Sistemi iranian i qeverisjes bazohet në një rrjet institucionesh dhe organizatash, të cilat vazhdojnë të funksionojnë, pavarësisht humbjes së Khameneit dhe zyrtarëve të tjerë të lartë.

Për më tepër, siç është bërë e qartë pas vrasjes së Ali Khameneit dhe pamundësisë së përfolur të djalit të tij, Mojtaba , për të kryer detyrat që i janë caktuar, regjimi duket se vepron kryesisht bazuar në vendimet e marra nga Garda Revolucionare në terren, në një situatë që mund të tregojë edhe rolin e shtuar që ata do të kenë në Iranin e pasluftës nëse, në fund të fundit, faktorët e jashtëm (shih SHBA-në) nuk arrijnë të "kalojnë" personat që do t'u shërbejnë interesave dhe sigurisë së tyre./Versus.al

Gjatë dy mandateve të tij në detyrë, Presidenti i SHBA-së Donald Trump nuk ka hezituar të kritikojë madje të sulmojë aleatët e Uashingtonit në NATO.

Por deklarata e tij e fundit se dështimi për të siguruar Ngushticën e Hormuzit do të ishte "shumë i keq për të ardhmen e NATO-s" - nënkupton një kuptim të qëllimit të aleancës që tashmë ka ngritur habi.

"NATO u krijua si një... aleancë mbrojtëse", tha gjenerali Sir Nick Carter, ish-shef i Shtabit të Mbrojtjes, për BBC të hënën.

"Nuk ishte një aleancë që ishte projektuar që njëri prej aleatëve të shkonte në një luftë të zgjedhur dhe pastaj të detyronte të gjithë të tjerët ta ndiqnin", tha ai. "Nuk jam i sigurt nëse ky është lloji i NATO-s që ndonjëri prej nesh donte t'i përkiste."

Duke ardhur nga një president i cili vetëm dy muaj më parë po bënte pretendime të ashpra për Groenlandën, territorin sovran të një anëtari tjetër të NATO-s, ka më shumë se pak ironi në komentet e fundit.

Kjo ndoshta ndihmon për të shpjeguar pse disa përgjigje kanë qenë mjaft të drejtpërdrejta.

Në Gjermani, një zëdhënës i qeverisë tha se lufta me Iranin "nuk kishte të bënte fare me NATO-n", ndërsa Ministri i Mbrojtjes Boris Pistorius dukej se e përbuzte idenë se marinat modeste të Evropës mund të bënin një ndryshim.

"Çfarë pret Trump nga një grusht fregatash evropiane që marina e fuqishme amerikane nuk mund ta bëjë?" pyeti ai.

"Kjo nuk është lufta jonë. Ne nuk e kemi filluar."

Më herët kancelari gjerman, Merz kishte deklaruar se SHBA nuk ishte konsultuar me aleatët evropianë përpara se ta niste sulmin. 

Por asgjë nga këto nuk duhet ta fshehë faktin se tani ekziston një nevojë urgjente dhe në rritje për një zgjidhje për krizën në Gjirin Persik. Bllokimi efektiv i Ngushticës së Hormuzit nga Irani - përveç një grushti anijesh që transportojnë naftën e vet për aleatë si India dhe Kina - i ka lënë qeveritë perëndimore të përpiqen të gjejnë një zgjidhje.

Mund të jetë një krizë e shkaktuar nga vendimi i Trump për të shkuar në luftë, por është një krizë që duhet të zgjidhet shpejt, përpara se ndikimet në ekonominë globale të përkeqësohen.

Por është tashmë e qartë se nuk ka zgjidhje të shpejtë.

Në konferencën e tij për shtyp të hënën, Kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar, Sir Keir Starmer, tha se bisedimet që synojnë hartimin e një "plani të zbatueshëm" ishin duke vazhduar me partnerët e SHBA-së, Evropës dhe të Gjirit, por se "nuk jemi ende në pikën e vendimeve". Versus.al

Ali Larjani

Ministri i mbrojtjes i Izraelit tha të martën se shefi i sigurisë iraniane, Ali Larijani, u vra në një sulm ajror gjatë natës në Teheran.

"Larixhani dhe komandanti i Basij u eliminuan gjatë natës dhe u bashkuan... në thellësitë e ferrit", tha Israel Katz gjatë një vlerësimi në mëngjes të martën, sipas disa raporteve të mediave izraelite.

Udhëheqësi Suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, u vra në fillim të konfliktit në fund të shkurtit në sulme të përbashkëta SHBA-Izrael, duke e zhytur vendin në një krizë lidershipi dhe duke shkaktuar një luftë rajonale në zgjerim.

Djali i tij, Mojtaba Khamenei, ka marrë që atëherë pushtetin, megjithëse nuk është shfaqur publikisht. Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, hodhi dyshime për shëndetin e tij të hënën, duke thënë: "Nuk e dimë... nëse është i vdekur apo jo. Do të them se askush nuk e ka parë, gjë që është e pazakontë."

Konflikti është zgjeruar që atëherë në të gjithë rajonin, me sulme ajrore izraelite që godasin Bejrutin dhe Teheranin, dhe shkëmbime raketash dhe dronësh që përhapen në të gjithë Gjirin, ku Katari, Arabia Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Kuvajti kanë raportuar përgjime të predhave iraniane. Versus.al

Bombardimet izraelite në qytetin e Iranit, Isfahan

Lufta në Lindjen e Mesme ka hyrë në ditën e 18-të dhe pothuajse i gjithë rajoni është përfshirë në bombardime të ndryshme.

Ushtria iraelite njoftoi dje operacion tokësor në Liban, ndërsa zhvillimet e sotme janë se divizioni 36 po zhvillon operacione të zgjeruara në jug të vendit me shënjestër bazat e Hezbollahut.

"Kushdo që është i pranishëm pranë elementëve të Hezbollahut, objekteve të tyre ose automjeteve të tyre luftarake po rrezikon jetën e tij"- është shprehur zëdhënësi i ushtrisë izraelite duke bërë thirrje për zhvendosjen e popullsisë.

Gjithashtu shpërthime janë raportuar edhe në Teheran ku sulmet izraelite vijojnë. Nga ana tjetër, Irani ka vijuar me sulme intensive në vendet fqinje duke shënjestruar bazat amerikane. Në Bagdad të Irakut u godit sërish ambasada amerikane, ndërsa shpërthime pati gjithashtu në Dubai e Doha. Emiratet e Bashkuara pezulluan përkohësisht fluturimet për t’i rihapur më pas. Versus.al

Ebrahim Zolfaghari, zëdhënës i Shtabit Qendror Khatam al-Anbiya të Iranit, tha se luftërat vendosen në fushën e betejës, jo në mediat sociale, në përgjigje të komenteve të Presidentit të SHBA-së Donald Trump.

Ai gjithashtu e përqeshi emrin e fushatës amerikane "Furia Epike" duke thënë se më mirë do t’i përshtatej emri “Frika Epike”.

“Një mesazh për presidentin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Rezultati i luftës nuk përcaktohet nga postimet në tëitter. Rezultati përcaktohet në fushë, vendi ku ti dhe forcat tuaja nuk guxoni të afroheni. Dhe thjesht mund të flasësh për të në postimet tuaja. Është më mirë ta quash këtë luftë si “Frika Epike” sesa “Furia Epike”- u shpreh ai ndër të tjera gjatë konferencës ku mohoi pretendimet e palës amerikane se po fitonin luftën. Versus.al