Paketa e re e Bashkimit Evropian nuk është, edhe një herë, vetëm një frymëmarrje ekonomike për Kievin. Është një pranim politik se lufta po hyn në një fazë të gjatë, se diplomacia është "ngrirë" dhe se Evropa tani thirret të financojë jo vetëm mbijetesën e Ukrainës, por edhe qëndrueshmërinë e saj ushtarake.
Për muaj të tërë, Evropa ka këmbëngulur ta mbajë hapur "kryeqytetin" e paqes. Mbështetje për Kievin, po. Sanksione edhe ndaj Moskës. Por gjithmonë me pritjen - madje retorike - se diku thellë-thellë mund të rishfaqet një dritare negociatash. Kredia e re prej 106 miliardë dollarësh (90 miliardë euro) për Ukrainën vjen për të shpërndarë pikërisht këtë iluzion.
Vendimi që u zhbllokua sot, pasi u hoq vetoja hungareze, nuk është një paketë tjetër financiare. Është një deklaratë strategjike. Dhe kjo deklaratë thotë diçka jashtëzakonisht të thjeshtë: Bashkimi Evropian nuk beson se lufta do të përfundojë së shpejti. Përkundrazi, po përgatitet për një front të gjatë, të kushtueshëm dhe thellësisht të rrezikshëm, në të cilin Ukraina do të ketë nevojë jo vetëm për mbështetje buxhetore, por edhe për financim të qëndrueshëm ushtarak gjatë një periudhe vitesh.
Kjo është tashmë e dukshme nga vetë struktura e paketës. Në ndryshim nga angazhimet e mëparshme evropiane, financimi i ri është qartësisht i orientuar drejt mbrojtjes. Rreth 70 miliardë dollarë janë caktuar për nevoja ushtarake, për sisteme të mbrojtjes ajrore, për prodhimin e dronëve, për forcimin e një përpjekjeje lufte që nuk shihet më si një fazë kalimtare, por si normaliteti i ri.
Evropa mbush boshllëkun e SHBA-së
BE-ja nuk po e financon Ukrainën thjesht, sepse dëshiron ta mbështesë atë. Po e financon, sepse e kupton që boshllëku amerikan nuk është as i përkohshëm dhe as i menaxhueshëm. Fakti që ndihma amerikane është shembur pothuajse plotësisht, duke rënë me 99% vitin e kaluar, e ndryshon të gjithë ekuacionin. Për vite me radhë, Evropa mund të dukej si partnere e qëndrueshme, por jo vendimtare, duke ditur se barra strategjike në fund të fundit i takonte Uashingtonit. Sot, nuk është kështu.
Administrata Trump jo vetëm që nuk ka arritur ta forcojë ndjeshëm Kievin, por as nuk ka ushtruar presionin mbi Moskën që shumë evropianë prisnin për të parë një kompromis serioz. Kështu, Evropa përballet me një realitet që prej kohësh po përpiqet ta vonojë: nëse Ukraina dëshiron të vazhdojë të rezistojë, duhet ta paguajë vetë faturën - në një shkallë shumë më të madhe dhe për një periudhë shumë më të gjatë.
Nuk është rastësi që, së bashku me kredinë prej 90 miliardë eurosh (106 miliardë dollarë), tashmë pritet të merren edhe 117 miliardë euro shtesë nga buxheti afatgjatë i Bashkimit kur të shterohen këto fonde të para. Mesazhi është i qartë. Brukseli nuk po planifikon për muaj të tërë. Ata po planifikojnë deri në vitin 2029.
Paqja po ngrin, lufta është institucionalizuar...
